محله شقایق۱

محله

شقایق۱

محله شقایق یک همچون محلات همسایه آن جز اراضی روستا‌هایی پاچنار، نه‌دره و مفت‌آباد بوده است. این محله جزء محلات مرتفع مشهد است و در پای کوه‌های آب و برق قرار دارد و مسیر دسترسی به پلکان باباکوهی است. بافت این محله ناهمگون است و شامل آپارتمان‌های نوساز و خانه‌های قدیمی است.

محله شقایق۱
سیدعلی سادات حسینی، صاحب مغازه و رئیس اتحادیه خواروبار مشهد که از ۴۰ سال پیش در نبش خیابان شقایق ۴ سوپرمارکت دارد و خیلی از خاطرات این محدوده را به ذهنش سپرده است.
یسنا توپکانلو آنقدر ساکت و آرام است که گمان نمی‌کنی اهل رزم باشند، اما در سال گذشته که ورزش هاپکیدو را شروع کرده، دو مقام استانی و یک مقام کشوری کسب کرده است.
 حمیدرضا بختیاری، ۴۸ساله، سروان بازنشسته ناجا است. او ۳۴سال است که کاراته تمرین می‌کند و حدود ۱۵سال عنوان قهرمانی در کاراته نیروهای مسلح و پلیس ایران را دارد.
ورزشکاران محله گلدیس و شقایق یک که در مسجد حضرت علی (ع) تمرین می‌کنند، ۵۰ مقام برتر استانی را در مسابقات کونگ‌فو و دفاع شخصی کسب کردند.
بیشتر خانم‌های محله شقایق یک، عضوی از پایگاه بسیج مسجد حضرت‌علی (ع) هستند و با مهر و صبوری دست جوانانی را گرفته‌اند که درگیر آسیب‌های اجتماعی بودند. آنها هر کاری از دستشان برمی‌آید برای هم انجام می‌دهند.
ورود پنج‌نفر به اردوی تیم‌ملی پسران و چهار نفر به اردوی تیم‌ملی دختران، نتیجه تمرینات، تلاش و پشتکار نونهالان، نوجوانان و جوانان مسجد امام‌علی (ع) محله شقایق یک است.
امیرمحمد صادقی تعریف می‌کند: مسابقات قهرمانی کشوری هاپکیدو بود، برایم فرقی نمی‌کرد چه کسی نیاز به کمک دارد. حتی اگر حریفی را می‌دیدم که باخته و ناراحت است، می‌رفتم دلداری‌اش می‌دادم.
مسجد امام‌حسین (ع) که حدود ۲ دهه یک چهاردیواری ساده بود با همراهی خیّر محلی، به شکل امروزی درآمد.
این قهرمان کشوری می‌گوید: مسابقات بعدی ما احتمالا حدود ۶ ماه دیگر باشد. البته آن موقع من ۱۱ ساله می‌شوم و رده سنی‌ام بالاتر می‌رود. مربی‌ام می‌گوید که باید قوی‌تر شوم.
در همه ۳۰ سال گذشته، شقایق یک جزء حاشیه شهر مشهد بوده، اما از سال ۱۳۷۰ به بعد به‌تدریج روند ساخت و ساز در این محله به سمت شیوه‌های مدرن شهرسازی پیش می‌رود.
محمدامین موفق می‌شود ۱۰۱ پله را در کمتر از یک دقیقه با دستانش پایین بیاید و همچنین ۴۵۰ پله را در ۵ دقیقه و ۱۷ ثانیه بپیماید که بیشترین پیمایش پله با دست در جهان است.
صدیقه حیدرنژاد، بانوی امین خیرانی است که می‌خواهند نذوراتشان به دست نیازمندان واقعی برسد. یکی از کار‌های همیشگی او رساندن کمک‌های نقدی مردم به افراد نیازمند است.
محسن احمدیان‌فر می‌گوید: الان برای به‌دست‌آوردن مقام باید بتوانیم با انواع سبک‌ها بخوانیم؛ پس لازم است که با چند استاد مختلف کار کنیم. من به سبک‌های مختلف می‌خوانم، اما سبک اصلی من روش استاد مصطفی اسماعیل است؛ به این دلیل که عامه‌پسندتر است.
محبوبه متقی می‌گوید:یک روز که می‌رفتم سر کار، در ایستگاه اتوبوس، سارقی به سمت من آمد و گوشی‌ام را گرفت. پایم به‌شدت صدمه خورد و دیگر نتوانستم راه بروم. از سال‌۹۹ که این اتفاق افتاد، خانه‌نشین شده‌ام!
حدود پنجاه سال پیش بود که مهندس شهرستانی به این فکر افتاد که زمین‌های بایر و بیابان و خاکی انتهای بولوار هفت تیر را برای آبادانی در دست بگیرد و کارکنان شرکت برق را خانه‌دار کند.
منوچهر آرین (ضیا) فارغ‌التحصیل دانشگاه امیرکبیر در رشته مهندسی راه‌وساختمان، حدود ۱۵ سال است که در ابزار نجومی فعالیت و پژوهش می‌کند.
در کوچه هفت‌تیر‌۲۹ کاربری آموزشی، غالب است و دبستان دخترانه فرزین‌فر، دبستان دخترانه مؤسسی، دبیرستان فرزانگان و دبستان دکتر شهرستانی از‌جمله مراکز آموزشی است.
«باباکوهی» شهرت مردی است به نام «برات مومنی» که سال ۱۳۱۱ متولد شده است. او نخستین شهروندی است که در غاری در کوه انتهای هفت تیر، سکنی گزیده است.
خیابان شقایق ۱۱ بیشتر از نیم‌قرن قدمت دارد. بخش زیادی از اهالی خیابان، خانواده‌های کرمانج و کُردزبانی هستند که سال‌ها پیش به این محله مهاجرت کرده‌اند.
مهدی فقط قهرمان کاراته نیست، قهرمان اخلاق هم هست. خرید می‌کند، در کار‌های خانه به من کمک می‌کند، کارهایش را خودش انجام می‌دهد، هوای دوستانش را دارد و در درس به آن‌ها کمک می‌کند و خلاصه هرچه را از خصوصیات خوب یاد گرفته است، انجام می‌دهد.